Flýtilyklar
Vöruþróun á loftþurrkuðu lambakjöti

Fyrir rúmu ári síðan byrjaði Matís að kanna hvað væri almennt séð að gerast í þurrverkun kindakjöts hér á landi. Óli Þór Hilmarsson, kjötiðnaðarmeistari og sérfræðingur á nýsköpunar og neytendasviði Matís, segir að til að byrja með hafi verið rætt við bændur og síðan hafi verið falast eftir áhugasömum þátttakendum í eins konar forverkefni.
„Í því fólst að haldnir voru tveir fundir, sunnan og norðan heiða, þar sem farið var yfir ferla, takmörk, efni og umhverfi sem tengist þessari framleiðslu. Í lokin var svo boðið upp á heildags námskeið að Hólum þar sem fjallað var um heimavinnslu afurða frá A til Ö. Í september hófst svo nýtt verkefni, „Vöruþróun á loftþurrkuðu lambakjöti“, styrkt af Framleiðnisjóði. Þar fórum við af stað með fimm bændum/býlum á landinu þ.e. Jónasi og Ragnhildi í Fagradal, Vilhjálmi og Elísabetu á Möðrudal, Ólöfu og Jóni í Vogafjósi, Steinunni og Birgi á Hellu við Mývatn og svo Matthíasi og Hafdísi í Húsavík við Steingrímsfjörð. Hvert þessara býla hefur viðurkennda aðstöðu heilbrigðisyfirvalda til rekstrar kjötvinnslu og reykhúss. Hvert býli hefur síðan sína vöru sem það ætlar, með okkar hjálp, að þróa í söluhæft ástand. Það sem er sameiginlegt með býlunum fimm er að viðfangsefnið er lambakjöt og þurrverkun og auk þess að búa að sjálfsögðu við viðurkenndar aðstæður eru sauðfjárbændur með mikinn áhuga og flest þeirra með einhverskonar ferðaþjónustutengingu. Afurðirnar eru hinsvegar afar mismunandi og engar tvær eins, sumar reyktar, sumar kryddaðar, sumt í vöðvum og annað á beini, en allar eru þær þurrkaðar.“
Á markaði eru vörur sem standast ekki kröfur um þurrverkun
„Ein ástæða þess að við förum af stað með þetta verkefni er að hér á markaði eru vörur sem standast ekki kröfur um þurrverkun,“ segir Óli Þór. „Samt eru þær seldar sem slíkar, eins og t.d. tvíreykta hangikjötið sem er sívinsælt um jólin. Oft er slík vara hrá, þ.e. ekki verkuð öðruvísi en söltuð og reykt mikið. Sú vara þarf ekki að vera slæm eða hættuleg heilsu manna en hættan er vissulega mikil, þar sem vöðvinn er hrár og við rétt skilyrði er það ákjósanlegur staður fyrir gerla að fjölga sér. Þurrverkun hinsvegar gengur út á það að binda sem mest af vatni í vöðvanum þannig að gerlar geti ekki athafnað sig. Það er gert á löngum tíma við stýrðar aðstæður þar sem söltunin, þurrkunin og kannski reyking er í ferli, þar sem hita- og rakastigi er stýrt eftir því hvernig verkunin gengur. Við hjá Matís erum í því fyrst og fremst að gefa faglega ráðgjöf um vinnslu, verkun og þróun úr frumgerð í söluhæfar vörur, meira að segja ráðgjöf við val og útlit umbúða. Samhliða þessu verkefni er unnið að því að koma á samstarfi milli Norðurlandanna um að dreifa og deila upplýsingum varðandi framleiðslu og þróun á loftþurrkuðu lambakjöti. Fyrsti fundur í því sambandi er væntanlega núna í lok nóvember.“
BBL

